Monday, June 25, 2012

Ayşe Kulin'in mezunlara seslenişi..

Yazarların topluluk önünde yaptığı en ufak bir hareket, söylediği en ufak bir söz ne kadar etkiliyor değil mi ona dair düşüncelerinizi? Hayatı onlarla yaşıyor, onların gözünden görüyor, onların kurguladığı şekilde öğreniyoruz. Bu yüzdendir ki yazarın kendisinin nasıl bir hayat yaşadığını merak ediyoruz, dikkatle izliyor, takip ediyoruz. Geçenlerde bu blogda Murathan Mungan'ın bize davranışını yazmıştım hatırlarsınız. Suratımıza bakmamış, kameraya bakmayı reddetmiş birde üzerine 'alın kitabımı alın, kredi ödüyorum ihtiyacım var' demişti. Bunun üzerine kafamda kendisini silmiş ve elimi uzattığım her kitabından anlik bir dürtü ile geri çekmiştim elimi kitapçıda...
Beynimdeki imajını bir anda yerle bir eden bu yazarımızın aksine bugün Ayşe Kulin'i yakından inceleme şansına nail oldum. Ve kocaman bir taht kurdurdum ona kalbimde.
Robert Kolej mezuniyet töreninde mezunlara seslenmek üzere misafir konuşmacı olarak bulunuyordu. Kendi de 50 yıl önce eski Robert Kolej yani Amerikan Kız Koleji'nden mezun olmuş. Hem şık, hem asil, hem vakur o halini izlemeye doyamadım. Konuşmasını yapmak için kürsüye çıktığında hem espirili hem de eğitici bir tarz ile kendi zamanını ve şimdiki zamanı karşılaştırdı. 'Eskiden facebook mu vardı, şimdi siz sosyal medya esiri olmuşsunuz, size taş devri gibi gelen bir zamanda yaşadım ama biz böyle rüzgara tutulmuş yapraklar gibi durmazdık, dans ederdik, eğlenirdik' gibi cümleleri ile herkesi güldürdü önce. Daha sonra okulda müdürü ile yaşadığı bir anısını paylaştı, kendine güvenme ile alakalı. Okulun doğu ve batı kültürünü ne kadar güzel sentezlediğine değindikten sonra öğrenciler için 2 nasihati olduğunu söyledi.
'Siz başarı ve kazanç yolunda yürürken, etrafınız aç ve cahil ise bu size de gölge düşürür, kazancınızı sizin kadar şanslı olmayanlar ile paylaşın, gittiğiniz her yerde sosyal sorumluluk projeleri üstlenin, her işi sevgiyle yapın' dedi. 2. nasihatı ise yine bağlantılı olarak israf yapmama, merhametli olmak yönündeydi. Konuşması bittiğinde Ayşe Kulin ayakta alkışlandı. Sevgi doluydu yüreği, ışık saçıyordu. Toplumun içinden gelen bir yazardı. Yaptığı işler ile varolmuş, yücelmişti. Onu izlerken en son yazdığı ve hayatını anlattığı kitapları hemen alıp okumam gerektiğine karar verdim. Yazar dediğin böyle sımsıcak olmalıydı, donuk ve soğuk değil.
Hemen eve gelir gelmez yazmak ve hislerimi aktarmak istedim.
irem..

No comments:

Post a Comment